دعوای تاکتیکی، اتحاد راهبردی
به گزارش علی جون، هم زمان با سفر بنیامین نتانیاهو به آمریکا و برجسته شدن اختلافات تاکتیکی میان واشنگتن و تل آویو، خیلی از تحلیل گران براین باورند که این شکاف های ظاهری، تاثیری بر اهداف مشترک دو طرف در برابر ایران ندارد.
به گزارش علی جون به نقل از خبرنگاران جوان، سفر بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی به واشنگتن، بااینکه با حاشیه هایی، چون عدم استقبال رسمی یا اختلافاتی، چون اظهارات پیشین ونس، معاون رئیس دولت آمریکا و انتقادات غیرعلنی ترامپ تحلیل می شود؛ اما واقعیت این است که این اختلافات در سطح تاکتیک باقی می مانند و هیچ وقت به اهداف راهبردی مشترک آمریکا و اسرائیل در مهار جمهوری اسلامی ایران خدشه وارد نمی کنند؛ بنابراین اتکا بر این شکاف های ظاهری و نمایشی، یک خطای محاسباتی محسوب می شود؛ چونکه در حوزه عملیاتی، واشنگتن و تل آویو بطورکامل یکپارچه عمل می کنند و هرگونه تصور رزمایش در بین این اختلافات سطحی، جز گرفتار شدن در دام فریب رسانه ای دشمن، نتیجه ای در پی نخواهد داشت. بنابراین، محاسبات ایران باید برمبنای وحدت راهبردی و عملیاتی این دو متحد جدایی ناپذیر تنظیم شود، نه بر اساس تنش های زودگذر و جزئی و سطحی آنها.
در سایه اختلافات سطحی سفر اخیر بنیامین نتانیاهو به آمریکا، هشتمین سفر او از زمان آغاز دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، در فضایی متفاوت با دیدار های پیشین برگزار گردید. برعکس گذشته که این سفر ها با استقبال گرم، فرش قرمز و تمجید های پرشور از اتحاد راهبردی همراه بود، این دفعه نشانه هایی از تنش و اختلاف نظر میان دو طرف دیده می شود. گزارشات رسانه ای، خصوصاً تحلیل شبکه سی ان ان، حاکی از آنست که این سفر در شرایطی انجام شد که دعوت نامه کاخ سفید با تأخیر صادر شد و حتی میتوان گفت مراسم خاکسپاری جنازه سناتور لیندسی گراهام بهانه ای برای این دیدار شد.
یکی از علائم این اختلافات، اظهارات تند جی دی ونس، معاون رئیس دولت آمریکا، ضد رژیم صهیونیستی بود. ونس اخطار داد که اسرائیل در تلاش است بر سیاست خارجه آمریکا تاثیر بگذارد و واشنگتن را به سوی جنگ بکشاند. در واکنش به این اظهارات، رسانه های نزدیک به نتانیاهو و متحدان سیاسی او، ونس را بهمراه جرد کوشنر و استیو ویتکاف به خرابکاری در روند مذاکرات با ایران و تأثیرگذاری منفی بر افکار عمومی آمریکا متهم کردند. جالب توجه آن که بگفته مقامات آمریکایی، ترامپ در فضای خصوصی لحنی تندتر از اظهارات رسمی خود دارد و در تماسهای تلفنی، نتانیاهو را به علت تداوم بمباران های لبنان «دیوانه» خوانده و او را مورد انتقاد قرار داده است.
حواشی سفر سفر نتانیاهو با تدابیر امنیتی بی سابقه ای همراه بود که نشان از نگرانی شدید از ترور او دارد. طبق گزارش شبکه الجزیره، این سفر بطورکامل محرمانه انجام شد. هواپیمای او بجای فرودگاه بن گوریون، از پایگاه نظامی نواتیم به پرواز درآمد و زمان آن محرمانه نگه داشته شد تا جایی که خبرنگاران هم در این پرواز حضور نداشتند. این اقدامات در حالی صورت پذیرفت که حکم جلب بین المللی نتانیاهو از طرف دیوان کیفری بین المللی (به بهتان جنایات جنگی) بازهم پابرجا می باشد و او از حریم هوایی کشور های عضو این دادگاه (یونان، ایتالیا و فرانسه) عبور کرد.
موجی از انتقادات مجازی هم حضور آزادانه یک فرد تحت تعقیب دیوان کیفری بین المللی را نشانه بی اعتنایی آمریکا به مقررات بین المللی دانستند. خیلی از کاربران، دولت آمریکا را به تبعیت کامل از سیاستهای اسرائیل متهم کردند و رفتار مقاماتی مانند مارکو روبیو و پیت هگست را نشانه ای از تأثیرپذیری واشنگتن از تل آویو توصیف نمودند. در تناقضی آشکار با سفر های گذشته، ترامپ در پایگاه هوایی اندروز از نتانیاهو استقبال نکرد و هیچ مراسم رسمی برای ورود او برگزار نشد؛ حتی فرش قرمز معمول هم پهن نشد.
لبنان و کرانه باختری در دستور کار یکی از محور های اصلی در این سفر، موضوع جنگ با لبنان بود. سی ان ان ادعا کرده نتانیاهو روز یکشنبه این هفته در نشستی با اعضاء کابینه خود گفته دولت ترامپ می خواهد نیرو های اسرائیلی از مواضع خود در لبنان، غزه و سوریه عقب بکشند و نتانیاهو می خواهد با این ایده مخالفت کند. طبق گزارش ها، ترامپ در تماس تلفنی با نخست وزیر اسرائیل به او گفته است «همه از تو و اسرائیل متنفرند» و بر ضرورت پایان دادن به جنگ ضد حزب الله فشار آورده است. این احتمال هم به گونه ای قوی وجود دارد که ترامپ و نتانیاهو در مقابل مسایل منطقه غرب آسیا و مشخصاً در مقابل محور مقاومت تقسیم کار کرده باشند و در یک عملیات روانی، اختلاف نظرات سطحی را عمیق نشان دهند تا طرف مقابل را گرفتار اشتباه محاسباتی کنند.
علاوه بر لبنان، تحلیل گران اعتقاد دارند تشدید تنش ها در کرانه باختری هم یکی از دغدغه های اصلی طرف اسرائیلی است و ارتش این رژیم خودرا برای یک عملیات نظامی بزرگ تر در این منطقه آماده می کند. این مساله می تواند بعنوان قسمتی از برنامه نتانیاهو برای بهره برداری انتخاباتی از وضعیت امنیتی تلقی شود.
و اما ایران علیرغم اظهارات رسمی بر مبنای هم نظری کامل، موضوع ایران به نقطه کانونی اختلافات تبدیل گشته است. ترامپ علناً اعلام نموده به اطلاعات امنیتی نتانیاهو درباره ی ایران نیازی ندارد و تاکید کرده میان او و نخست وزیر اسرائیل اختلافات (هرچند کوچک) وجود دارد. گزارش ها حاکی از آنست که نتانیاهو به دنبال ترغیب ترامپ برای تداوم جنگ ضد ایران است و می خواهد با ارایه اطلاعاتی درباره ی برنامه هسته ای، او را برای ادامه فشار قانع نماید. بااین حال، تحلیل گران اعتقاد دارند با طولانی تر شدن جنگ و تبدیل آن به یک بن بست فرسایشی که نتوانسته اهداف اولیه آمریکا و اسرائیل را تأمین کند، خشم ترامپ از وضعیت فعلی افزایش پیدا کرده است. از یک سو، نتانیاهو به دنبال تداوم فشار بر تهران است و ازسوی دیگر، ترامپ به دنبال خروج از این درگیری یا رسیدن به توافقی دیپلماتیک و گرفتن یک جشن پیروزی جعلی است. نگرانی اصلی رژیم اسرائیل از این است که اگر جنگ بدون نتیجه مشخصی ر ها شود و کنترل تنگه هرمز در دست ایران باقی بماند، این مسئله بعنوان یک پیروزی بزرگ برای ایران تلقی خواهد شد.
انتخابات سرزمین های اشغالی بالاخره، این سفر را نمی توان جدا از فضای سیاسی داخلی اسرائیل و انتخابات پیش رو در اکتبر (مهرماه) تحلیل کرد. نتانیاهو برای تضمین یک دوره دیگر نخست وزیری با مشکل روبروست و از اکثریت لازم فاصله بسیاری دارد. او به حمایت رئیس دولت آمریکا برای بهبود جایگاه سیاسی خود نیاز دارد. از سویی بقای سیاسی نتانیاهو به بقای فضای جنگ گره خورده است و وی در این سفر به دنبال ابزاری برای شعله ور نگه داشتن آتش درگیری هاست تا بتواند جایگاه خودرا در حوزه سیاست داخلی حفظ کند.
اختلافات سطحی نباید مبنای محاسبه ایران باشد برخی رسانه ها و تحلیل ها بر شکاف ها و اختلافات ظاهری میان دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو دامن زده اند؛ از اظهارات تند جی دی ونس، معاون رئیس دولت آمریکا، گرفته تا انتقادات پشت در های بسته ترامپ از نخست وزیر اسرائیل. بااین حال، طبیعی است که ایران نمی تواند به این اختلافات تاکتیکی اعتنایی داشته باشد و توجه به این دست اختلافات برای محاسبات خود، یک خطای بزرگ و ناشی از ساده انگاری عمیق در حوزه سیاست بین الملل خواهد بود.
نخست آن که این اختلافات، ریشه و عمقی ندارند و در سطح تاکتیک و شیوه های مدیریت جنگ باقی می مانند. همان گونه که خود نتانیاهو هم اذعان کرده، این اختلافات فقط «تاکتیکی» هستند و دو طرف در مورد «اهداف کلان»، خصوصاً مهار ایران بطورکامل هم نظرند. ترامپ هم در اظهارات رسمی خود تصریح کرده با نتانیاهو «همسو» است و اختلافشان «کوچک» و قابل چشم پوشی است. این اظهارات نشان میدهد که در عمق ماجرا، هم آمریکا و هم اسرائیل، ایران را بعنوان تهدیدی مشترک می نگرند و بر سر اصل تقابل با آن وحدت نظری عمیق دارند.
دوم آنکه، در حوزه عملیاتی و میدانی، رفتار آمریکا و اسرائیل بطورکامل یکپارچه و هماهنگ است. حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران در جریان جنگ رمضان و هماهنگی کامل نظامی آنها، گواه این مدعاست. حتی جنگ ۱۲ روزه هم علیرغم آن که فقط با حملات اسرائیل بود و آمریکا تنها یک عملیات ضد تأسیسات هسته ای ایران انجام داد؛ اما جدا از هماهنگی کامل نتانیاهو و ترامپ نبود. بنابراین، ایران به درستی بر اختلافات لفظی در چنین شرایطی تکیه نمی کند، چونکه روشن است که هیچ گونه شکاف قابل بهره برداری برای ایران، میان آمریکا و اسرائیل وجود ندارد.
سوم، پیگیری سیاست «بازی در شکاف اختلافات دشمنان» در این شرایط، نه تنها بی نتیجه، بلکه خطرناکست. آمریکا و اسرائیل در مقابل ایران، یک دست واحد را می سازند و هرگونه محاسبه برمبنای واگرایی آنها، نمی تواند واقعی باشد. اگر کسی در ایران تصور کند که می تواند با استفاده از این اختلافات سطحی، بین واشنگتن و تل آویو رزمایش دهد، در دام یک «بازی رسانه ای» گرفتار خواهد شد که خود این دو بازیگر برای فریب طرف مقابل طراحی نموده اند. خیلی از کارشناسان اعتقاد دارند برجسته سازی این اختلافات، خود یکی از تاکتیک های فریب رسانه ای برای ایجاد امید واهی در تهران و تضعیف هوشیاری نظامی و دیپلماتیک آن است؛ ازاین رو ایران باید با درک این واقعیت که آمریکا و اسرائیل در تقابل با منافع جمهوری اسلامی ایران، متحدانی جدایی ناپذیرند، سیاستهای بازدارندگی خودرا بدون اعتنا به اختلافات جزئی و سطحی و شاید هم نمایشی آنها ادامه دهد و تنها بر پتانسیلهای درونی و قدرت میدانی خود تکیه کند. هوشمندی و تجربه سیاسی به ایران می گوید که در تقابل آمریکا و اسرائیل با ایران، به صورت واحد و با اسلحه ای واحد و سیاستی واحد آماده شلیک باشد.
گزارشات رسانه ای، به ویژه تحلیل شبکه سی ان ان، از آن حکایت می کند که این سفر در شرایطی انجام شد که دعوت نامه کاخ سفید با تأخیر صادر شد و حتی می توان گفت مراسم خاکسپاری جنازه سناتور لیندسی گراهام بهانه ای برای این دیدار شد. این احتمال هم بگونه ای قوی وجود دارد که ترامپ و نتانیاهو در مقابل مسائل منطقه غرب آسیا و مشخصاً در مقابل محور مقاومت تقسیم کار کرده باشند و در یک عملیات روانی، اختلاف نظرات سطحی را عمیق نشان دهند تا طرف مقابل را گرفتار اشتباه محاسباتی کنند. هوشمندی و تجربه سیاسی به ایران می گوید که در تقابل آمریکا و اسرائیل با ایران، به شکل واحد و با سلاح ای واحد و سیاستی واحد آماده شلیک باشد.
منبع: alijoon.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب سایت علی جون