راز کثیف هواپیمای کنکورد در کیش
به گزارش علی جون، نهادهای حاکمیتی، خزانه ملی و سازمان امنیتی نه در خدمت مردم، بلکه درگیر سرویس دهی به تمایلات شخص شاه و شبکه دلالی درباریان بودند.
در دهه ۱۳۵۰ شمسی، هواپیمای فوق پیشرفته کنکورد مستقیماً از پاریس به جزیره کیش می نشست؛ اما مسافران آن نه سرمایه گذاران خارجی بودند و نه گردشگران عادی، بلکه دختران سفارشی شبکه فساد «مادام کلود» بودند که با پول خزانه ملت ایران برای خوشگذرانی دربار پهلوی اجاره می شدند.» این روایت از اسنادی است که دیپلمات ها، مورخان و روزنامه نگاران برجسته غربی ثبت کرده اند.
نهاد های حاکمیتی، خزانه ملی و سازمان امنیتی نه در خدمت مردم، بلکه درگیر سرویس دهی به تمایلات شخص شاه و شبکه دلالی درباریان بودند.
ماروین زونیس، تحلیل گر آمریکایی و استاد دانشگاه شیکاگو در کتاب «شکست شاهانه» سند هایی از رفتار شخصی حاکم وقت ارائه می کند. او می نویسد شاه هیچ وقت دست از ماجراجویی های خارج از چارچوب ازدواج برنداشت؛ تا جایی که ملکه فوزیه از روابط مداوم او خشمگین بود و ملکه ثریا به دفعات او را تهدید می کرد که اگر به زن بارگی اش در محافل خصوصی ادامه دهد، از او جدا خواهد شد. اما فاجعه اصلی از زمانی شروع شد که این رفتار های شخصی، رسمیت یافت و به یک «مأموریت اداری» برای وزرا و دیپلمات های کشور تبدیل شد.
فریدون هویدا، سفیر وقت ایران در سازمان ملل و برادر نخست وزیر پهلوی، در کتاب «سقوط شاه» بر این واقعیت صحه می گذارد. او افشا می کند که افرادی نظیر اسدالله علم (وزیر دربار) و اردشیر زاهدی (وزیر خارجه) بطور رسمی مأمور ترتیب دادن مجالس خوشگذرانی و شب نشینی های شاه بودند.
هویدا حتی به فکت خجلت آوری اشاره می کند: مواجهه یک معلم زبان انگلیسی آمریکایی در نیویورک که خاطره حضورش در تهران را نقل کرده است؛ شبی که علم او را به خانه اش دعوت کرده و بعد از هدایتش به اتاقی خالی، شاه ناگهان وارد شده و با صحبت های شرم آور قصد تسلیم کردن او را داشته، اما با پاسخ منفی آن زن رو به رو شده است. ابعاد بین المللی این مساله زمانی پررنگ تر می شود که پای شبکه معروف «مادام کلود» در پاریس، بزرگ ترین شبکه دختران تلفنی اروپائی به میان می آید.
ویلیام شوکراس، نویسنده و روزنامه نگار بریتانیایی در کتاب «آخرین سفر شاه» جزییات دقیق تری ارایه می دهد: یکی از دختران این شبکه به نام «آنژ» در سال ۱۳۴۸ با بلیت درجه یک هواپیما وارد تهران شد. یک کارمند رسمی وزارت دربار در فرودگاه به استقبال او رفت، او را با مرسدس بنز شیشه دودی به هتل هیلتون برد و طی سه روز در سوئیت مجاور، طرز هم بستر شدن با شاه و نحوه ادای احترام به او را به آنژ آموزش داد و اخطار داد که اگر در ادای احترام قصور کند، «مرتکب توهین به مقام سلطنت» شده است!
شوکراس اطلاعات عجیب دیگری را نیز افشا می کند: شاه حتی در حین پرواز با هلیکوپتر بر فراز اصفهان اصرار به رابطه با دختر یکی از وزیران داشته، همین طور یک فرزند نامشروع در فرانسه داشت، صورت حساب لباس های مد روز معشوقه هایش به سفارت ایران در پاریس فرستاده می شد و در مسافرت های زمستانی به «سن موریتس» سوئیس، ملکه به ویلای خصوصی «سوورتا» می رفته تا شاه در هتل سوورتا مشغول عیاشی باشد.
شوکراس حتی از قول «جولیو آندره ئوتی» نخست وزیر سابق ایتالیا نقل می کند که وقتی شاه در فستیوال فیلم ونیز از فرماندار شهر دختری برای شب درخواست نمود، فرماندار ایتالیایی شگفت زده پاسخ داد: «این کار در حوزه وظایف رییس پلیس است، نه من!» دراین میان، ساختار امنیتی کشور نیز بطورکامل در خدمت این فساد بود. کریستین دلانوا، مورخ فرانسوی در کتاب «ساواک» به بررسی شخصیت ارتشبد نعمت ا... نصیری، رییس ساواک می پردازد.
او می نویسد نصیری مردی خشن، متحجر و بدون درک روشنفکری بود که به هیچ زبان خارجی صحبت نمی کرد، اما شاه تمام معایب او را به یک علت می بخشید: وفاداری مطلقی که حتی شامل چشم پوشی نصیری از روابط ویژه و نزدیک شاه با همسر اولش (پروین، زن بلوند آلمانی تبار) می شد. روابطی که به نوشته دلانوا، حتی موجب سرافرازی و افتخار خود نصیری بود! دلانوا تاکید می کند جانشین پاکروان در ساواک مأموریت داشت داستان های هم خوابگی شاه را که سوژه داغ مجلات غربی شده بود، برای او مدیریت کند. اوج این تباین اخلاقی و اقتصادی در پروژه جزیره کیش رخ داد.
فریدون هویدا فاش می سازد که به دستور شاه و با تحریک علم، انواع کازینو ها و قمارخانه ها در شهرهای مختلف با مشارکت اعضاء خانواده سلطنتی تأسیس شد و سپس با اختلاس و برداشت های هنگفت از خزانه مملکت، کیش به تفریح گاهی برای میلیاردر ها تبدیل شد؛ جایی که هواپیما های کنکورد خطوط ایرفرانس بطور مرتب دختران برچین شده شبکه پاریس را مستقیماً به آن منتقل می کردند.
بررسی این اسناد تاریخی نشان داده است نهاد هایی که باید صرف امنیت و توسعه ملی می شدند. از ساواک و وزارت خارجه گرفته تا خزانه ملی به ابزاری برای پاسخ به تمایلات ساختار سلطنت و شبکه های دلالی غربی تبدیل گشته بودند.او افشا می کند که اشخاصی نظیر اسدالله علم (وزیر دربار) و اردشیر زاهدی (وزیر خارجه) به طور رسمی مأمور ترتیب دادن مجالس خوشگذرانی و شب نشینی های شاه بودند.
هویدا حتی به فکت خجلت آوری اشاره می کند: مواجهه یک معلم زبان انگلیسی آمریکایی در نیویورک که خاطره حضورش در تهران را نقل کرده است؛ شبی که علم او را به خانه اش دعوت کرده و پس از هدایتش به اتاقی خالی، شاه ناگهان وارد شده و با صحبت های شرم آور قصد تسلیم کردن او را داشته، اما با پاسخ منفی آن زن مواجه شده است. یک کارمند رسمی وزارت دربار در فرودگاه به استقبال او رفت، او را با مرسدس بنز شیشه دودی به هتل هیلتون برد و طی سه روز در سوئیت مجاور، طرز هم بستر شدن با شاه و نحوه ادای احترام به او را به آنژ آموزش داد و اخطار داد که اگر در ادای احترام قصور کند، مرتکب توهین به مقام سلطنت شده است!
شوکراس اطلاعات عجیب دیگری را هم افشا می کند: شاه حتی در حین پرواز با هلیکوپتر بر فراز اصفهان اصرار به رابطه با دختر یکی از وزیران داشته، همچنین یک فرزند نامشروع در فرانسه داشت، صورت حساب لباس های مد روز معشوقه هایش به سفارت ایران در پاریس فرستاده می شد و در سفر های زمستانی به سن موریتس سوئیس، ملکه به ویلای خصوصی سوورتا می رفته تا شاه در هتل سوورتا مشغول عیاشی باشد.
شوکراس حتی از قول جولیو آندره ئوتی نخست وزیر سابق ایتالیا نقل می کند که وقتی شاه در فستیوال فیلم ونیز از فرماندار شهر دختری برای شب درخواست کرد، فرماندار ایتالیایی شگفت زده پاسخ داد: این کار در حوزه وظایف رئیس پلیس است، نه من! نصیری، رئیس ساواک می پردازد.
او می نویسد نصیری مردی خشن، متحجر و بدون درک روشنفکری بود که به هیچ زبان خارجی صحبت نمی کرد، اما شاه تمام معایب او را به یک علت می بخشید: وفاداری مطلقی که حتی شامل چشم پوشی نصیری از روابط ویژه و نزدیک شاه با همسر اولش (پروین، زن بلوند آلمانی تبار) می شد.
منبع: علی جون
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب سایت علی جون