عوامل ناترازی در سازمان تامین اجتماعی
علی جون: مدیرعامل اسبق سازمان تامین اجتماعی، به تشریح عوامل ناترازی در سازمان تامین اجتماعی پرداخت.
به گزارش علی جون به نقل از مهر، سومین نشست از سلسله نشست های «نظام نوین تامین اجتماعی، چیستی، چرایی و چگونگی» با حضور مهدی کرباسیان مدیرعامل اسبق سازمان تامین اجتماعی، رییس موسسه کار و تامین اجتماعی، سرپرست موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی، معاون درمان سازمان تامین اجتماعی و تعدادی از مدیران و کارشناسان سازمانی و برون سازمانی و محققان و اندیشمندان حوزه تامین اجتماعی انجام شد.
کرباسیان در این جلسه ضمن برشمردن ریشه های ناترازی مالی سازمان خاطرنشان کرد که تامین اجتماعی سازمان نیست، بلکه آینده کشور است.
وی در ادامه، عوامل ایجاد ناترازی در تامین اجتماعی را طی سالیان فعالیت این نهاد تشریح کرد.
کرباسیان اظهار داشت: هنگامی که مسئولیت مدیریت سازمان را برعهده گرفتم دو مشکل اساسی وجود داشت؛ نخست این که مسؤلان، شناختی از سازمان تامین اجتماعی نداشتند و آنرا با نهادهای حمایتی اشتباه می گرفتند.
وی همین طور با یادآوری دوران گذشته و حمایت های انجام شده از تامین اجتماعی، اضافه کرد: اگر بخواهیم مشکلات سازمان برطرف شود، مبنای آن اینست که حاکمیت کشور باید از تامین اجتماعی حمایت ویژه داشته باشد و این مساله را لمس کند که تامین اجتماعی سازمان نیست، بلکه آینده کشور است.
مدیرعامل اسبق سازمان تامین اجتماعی با اشاره به اینکه ناترازی سازمان یکباره ایجاد نشده، افزود: اولین ناترازی زمانی بوجود آمد که قانون جرایم تامین اجتماعی لغو شد. طی سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۲ که قانون جرایم لغو شده بود، تنها ابزار ما برای دریافت حق بیمه، عدم تمدید دفترچه های درمان بود که از الصاق مُهر در دفترچه ها خوددادی می کردیم و این مسئله نارضایتی کارگران را به دنبال داشت.
کرباسیان افزود: برای لغو این قانون دوندگی های زیادی انجام دادیم و توانستیم نظر موافق شورای نگهبان را نیز جلب نماییم.
وی اضافه کرد: ناترازی دوم ناشی از عدم پرداخت های منظم دولت بابت سهم ۳ درصد حق بیمه است که در سالهای گذشته پرداخت این مطالبات منجربه تشکیل شستا شد.
کرباسیان، بازنشستگی قبل از موعد و مشاغل سخت و زیان آور را نیز از عوامل دیگر ناترازی برشمرد.
مدیرعامل اسبق سازمان تامین اجتماعی اظهار داشت: چهارمین ناترازی نیز ناشی از کاهش درآمد سازمان بر اساس حق بیمه ها است. حق بیمه مبنای اصلی درآمد تامین اجتماعی است که بر اساس حقوق و دستمزد کارگران حاصل می شود. اما در خیلی از موارد شاهد تصویب حقوق و دستمزد پایین تر از تورم بودیم و حتی میتوان گفت، تورم ۴۰ درصد افزایش می یافت اما دستمزد ۲۰ درصد اضافه می شد.
کرباسیان اضافه کرد: یکی از بزرگترین مشکلات سازمان اینست که طی سالیان از مسیر سه جانبه گرایی در اتخاذ تصمیم ها خارج و قدرت تصمیم گیری دولت افزایش پیدا کرد. برهم خوردن نظم سه جانبه گرایی لطمه بزرگی برای سازمان بود. دستورات گوناگونی در حوزه بیمه صادر می شود که منابع سازمان را گرفتار ناترازی می کند.
وی افزود: برهم خوردن این سه جانبه گرایی سبب شده تا وزارت بهداشت که همیشه روابط مثبتی با این نهاد داشتیم، تصمیم گیری هایی را بدون توجه به بار مالی سازمان اتخاذ کند.
کرباسیان، عدم اصلاح پارامتریک را هم از دیگر دلیلهای ایجاد ناترازی برشمرد و اظهار داشت: در اوایل انقلاب امید به زندگی زنان ۶۰ سال و مردان ۵۷ سال بود؛ اما حال این میزان به ۷۹ سال و ۷۶ سال افزایش پیدا کرده است. این به معنای آن است که پرداخت مستمری ها حدود ۲۰ سال افزایش پیدا کرده است. حال این که قوانین دارای بار مالی دیگری همچون مستمری زنان مطلقه و غیره هم وجود دارد.
وی افزود: با این وجود با رخدادهایی مانند گرانی افسارگسیخته نیز مواجه هستیم که سبب تضعیف بنیه مالی سازمان شده و انجام اصلاحات پارامتریک را ضروری می کند.
مدیرعامل اسبق سازمان تامین اجتماعی افزود: حال متوسط سن بازنشستگان سازمان ۵۰ سال است که مسئله مهم دیگری است و نشان میدهد که درآمد سازمان افت پیدا می کند.
وی، همین طور افت وخیزهای مالکیت بانک رفاه را در سازمان از دیگر عوامل ناترازی بیان کرد و اظهار داشت: اوایل انقلاب بانک رفاه را ملی اعلام نمودند و با دوندگی هایی که کردیم موفق شدیم بانک را پس بگیریم. طی یکی دو سال گذشته این اتفاق باز هم رخ داد و این دفعه هم مدیران سازمان توفیق یافتند بانک را پس بگیرند. اما باید توجه داشت که بانک رفاه ابزار ما در مشکلات اقتصادی بود.
کرباسیان در انتها با ارایه دو راهکار برای خروج تامین اجتماعی از ناترازی مالی و بحران، تصریح کرد: نخست این که حاکمیت باید قبول کند که تامین اجتماعی و صندوق های بازنشستگی گرفتار چالش اساسی شده اند و دوم بحث سه لایه شدن نظام تامین اجتماعی است. این طرح در کشورهای اروپایی به اجرا درآمده و مراحل موفقی را طی کرده است.
سلسله «نظام نوین تامین اجتماعی، چیستی، چرایی و چگونگی» توسط موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی و با حضور مدیران و کارشناسان سازمانی و برون سازمانی و محققان و اندیشمندان حوزه تامین اجتماعی برگزار می گردد.
بطور خلاصه، به گزارش علی جون به نقل از مهر، سومین نشست از سلسله نشست های نظام نوین تامین اجتماعی، چیستی، چرایی و چگونگی با حضور مهدی کرباسیان مدیرعامل اسبق سازمان تامین اجتماعی، رئیس موسسه کار و تامین اجتماعی، سرپرست موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی، معاون درمان سازمان تامین اجتماعی و برخی از مدیران و کارشناسان سازمانی و برون سازمانی و پژوهشگران و اندیشمندان حوزه تامین اجتماعی انجام شد. کرباسیان در این نشست ضمن برشمردن ریشه های ناترازی مالی سازمان تصریح کرد که تامین اجتماعی سازمان نیست، بلکه آینده کشور است. وی در ادامه، عوامل ایجاد ناترازی در تامین اجتماعی را طی سالیان فعالیت این نهاد تشریح نمود. کرباسیان گفت: هنگامی که مسئولیت مدیریت سازمان را برعهده گرفتم دو مشکل اساسی وجود داشت؛ نخست اینکه مسئولین، شناختی از سازمان تامین اجتماعی نداشتند و آن را با نهادهای حمایتی اشتباه می گرفتند. وی همچنین با یادآوری دوران گذشته و حمایت های انجام شده از تامین اجتماعی، افزود: اگر بخواهیم مشکلات سازمان برطرف شود، مبنای آن این است که حاکمیت کشور باید از تامین اجتماعی حمایت ویژه داشته باشد و این مساله را لمس کند که تامین اجتماعی سازمان نیست، بلکه آینده کشور است. مدیرعامل اسبق سازمان تامین اجتماعی با اشاره به این که ناترازی سازمان یکباره ایجاد نشده، اضافه کرد: نخستین ناترازی زمانی ایجاد شد که قانون جرایم تامین اجتماعی کنسل شد. طی سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۲ که قانون جرایم لغو شده بود، تنها ابزار ما برای دریافت حق بیمه، عدم تمدید دفترچه های درمان بود که از الصاق مُهر در دفترچه ها خوددادی می کردیم و این مسئله نارضایتی کارگران را به دنبال داشت. کرباسیان اضافه کرد: برای لغو این قانون دوندگی های زیادی انجام دادیم و توانستیم نظر موافق شورای نگهبان را نیز جلب نماییم. وی افزود: ناترازی دوم ناشی از عدم پرداخت های منظم دولت بابت سهم ۳ درصد حق بیمه است که در سالهای قبل پرداخت این مطالبات منتج به تشکیل شستا شد. کرباسیان، بازنشستگی پیش از موعد و مشاغل سخت و زیان آور را نیز از عوامل دیگر ناترازی برشمرد. مدیرعامل اسبق سازمان تامین اجتماعی گفت: چهارمین ناترازی نیز ناشی از کاهش درآمد سازمان برمبنای حق بیمه ها است. اما در بسیاری از موارد شاهد تصویب حقوق و دستمزد پایین تر از تورم بودیم و حتی میتوان گفت، تورم ۴۰ درصد افزایش می یافت اما دستمزد ۲۰ درصد اضافه می شد. کرباسیان افزود: یکی از بزرگترین مشکلات سازمان این است که طی سالیان از مسیر سه جانبه گرایی در اتخاذ تصمیم ها خارج و قدرت تصمیم گیری دولت افزوده شد.
منبع: علی جون
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب سایت علی جون