ماجرای ارثیه ای که ناجی یک نوجوان شد
علی جون: در نخستین روز از ماه مبارک رمضان مفتخریم که برایتان از جوانانی روایت نماییم که پرچم ایران را در مدرن ترین پلت فرم های علمی جهان برافراشتند یا از دست های پرسخاوتی که نگذاشتند اشتباهی کودکانه، آینده یک نوجوان را به دیوار کانون اصلاح و تربیت بکوبد.
- جوشش غیرت و مهربانی در رگ های جامعه ایرانی، تصاویری ناب از هم بستگی و پیشرفت را خلق کرده است.
در چهار روایتی که امروز برایتان تدارک دیده ایم شاهد زیبایی هایی از این مرز و بوم خواهید بود؛ از صخره نوردی که مهارتش را وقفِ جلای مساجد کرد و نخبگانی که بر قله رباتیک جهان سجده شکر به جا آوردند، تا تحول بزرگ درمانی در قلب سیستان و بلوچستان و بخششِ بزرگی که آینده یک نوجوان را از بن بست نجات داد.
*صخره نوردی از مسجد گاهی در بین هیاهوی روزمره، تماشای صحنه ای از جنس غیرت و همت، جانی تازه به روح جامعه می بخشد. این که یک صخره نورد اصفهانی تصمیم می گیرد به جای صعود به کوه، از دیواره های دوده گرفته یک مسجد بالا برود تا ردِ تخریب را پاک کند، زیباترین شکل استفاده از یک تخصص است.
این حرکت که خیلی زود در فضای مجازی دست به دست شد، حال خیلی ها را خوب کرد؛ چون نشان داد هنوز هم کسانی هستند که بدون ادعا و در سکوت، آستین بالا می زنند تا به سهم خودشان غباری از چهره شهر بردارند.
حرکت خودجوش صخره نورد اصفهانی در پاکسازی و مرمت مساجدی که در اغتشاشات اخیر صدمه دیده بودند، پیامی فراتر از یک نظافت ساده داشت؛ این اقدام در واقع صعود به قله های اخلاق و انسانیت بود.
تماشای صحنه هایی که در آن یک جوان با تجهیزات حرفه ای خود، غبار و سیاهی را از دیوار های اماکن مقدس می زداید، موجی از تحسین و همراهی را در فضای مجازی به راه انداخت. این همدلی نشان داد که فراتر از هر سلیقه و نگاهی، صیانت از هویت ملی و مذهبی و حفظ آرامشِ خانه های خدا، فصل مشترک قلب های تپنده برای این مرز و بوم است.
*فتح قله های تکنولوژی با چاشنی غیرت کسب مدال طلای مسابقات جهانی رباتیک iwise ۲۰۲۶ دبی توسط نخبگان کشورمان، پیروزی بزرگی بود که با یک حرکت نمادین، معنای عمیق تری پیدا کرد. لحظه ای که این جوانان بعد از اعلام نام ایران، پرچم سه رنگ وطن را روی سن پهن کرده و بر آن سجده شکر به جا آوردند، یکی از زیباترین قاب ها به ثبت رسید.
این اقدام که به سرعت در فضای مجازی پربازدید شد، نشان داد برای نسل جدید دانشمندان ما، تکنولوژی نه یک هدف غائی، بلکه ابزاری برای سربلندی نام ایران در حوزه های مدرن بین المللی است.
این موفقیت فراتر از یک مدال، پیامی روشن از خودباوری نسلی است که در اوج رقابتهای جهانی، هویت و ریشه های خویش را با افتخار فریاد می زند. سجده بر پرچم در یکی از پیشرفته ترین پلت فرم های علمی جهان، ثابت کرد که محرک اصلی رشد این نخبگان، عشق به خاک و مردمشان است. (اینجا بخوانید)
* زاهدان، یکی از قطب های اصلی درمان در جنوب شرق شد دیگر لازم نیست خانواده های صبور سیستان و بلوچستان برای دسترسی به مجهزترین خدمات مراقبت های ویژه، راهی جاده های طولانی استانهای دیگر شوند؛ چون که حالا زاهدان میزبان یکی از پیشرفته ترین بخش های ICU کشور است.
افتتاح این مرکز در بیمارستان علی بن ابیطالب (ع)، تنها یک افزایش ظرفیت ساده نیست، بلکه پایانِ دلهره های «زمان طلایی» برای بیماران بدحال است. طراحی هوشمندانه این بخش بگونه ای است که تمام خدمات فوق تخصصی از دیالیز و سونوگرافی تا جراحی های سرپایی، بدون نیاز به جابه جایی بیمار، در همان اتاق به انجام می رسد تا شانس زندگی، با تأکید بر فناوری روز دنیا، به حداکثر برسد.
این اتفاق شروع یک زنجیره طلایی برای سلامت منطقه است؛ چون که در کنار این مرکز مدرن، پروژه هایی نظیر مرکز جامع سلامت و بخش توانبخشی ویژه سکته های مغزی هم جان گرفته اند. نکته امیدوارکننده اینجاست که این مرکز حالا به قطب آموزشی برای تربیت پزشکان متخصص تبدیل گشته و بزودی با راه اندازی بخش های هسته ای و درمان سرطان، زاهدان به یکی از قطب های اصلی درمان در جنوب شرق تبدیل خواهد شد. (اینجا بخوانید)
*وقتی ارثیه پدری، بال پرواز یک نوجوان می شود همه چیز از یک شوخی ساده و کودکانه در پارک شروع شد؛ مهران ۱۳ساله در حین بازی، دوستش را روی سرسره کمی هل داد. افتادنِ دوستش از سرسره در ابتدا فقط یک حادثه معمولی به نظر می رسید که با یک «مو برداشتن» ساده دست به اتمام رسید، اما همین اتفاق کوچک به سبب عوارض بعدی و پیگیری های قانونی، پس از سه سال به یک پرونده جدی دیه تبدیل شد. مهران که هیچگاه قصد صدمه زدن به رفیقش را نداشت، ناگهان در ۱۶ سالگی با بدهی سنگین ۱۲۸ میلیون تومانی و حکم کانون اصلاح و تربیت مواجه شد.
اما این ماجرا به جای آن که به یک تراژدی ختم شود، به درسی بزرگ از بخشش و انسانیت بدل شد. در صورتیکه مهلت قانونی برای کسب رضایت رو به انتها بود و مادر مهران تنها توانسته بود بخشی از مبلغ دیه را فراهم آورد، حضور یک خیر نیک اندیش تمام معادلات را تغییر داد. این مرد بزرگوار که در سوگ پدرش سیاه پوش بود، تصمیم گرفت ارثیه خویش را صرف آزادی زندانیان و برگرداندن لبخند به چهره های نگران کند و با پرداخت باقیمانده مبلغ دیه، راه بازگشت مهران به آغوش خانواده و نیمکت مدرسه را هموار کرد.
این اقدام ستودنی که با همکاری ستاد دیه استان تهران به ثمر رسید، فراتر از یک کمک مالی، احیای باردیگر امید در دل خانواده ای بود که خویش را در بن بست می دیدند. حالا مهران به جای تجربه فضای کانون، فرصت دارد تا درسهای زندگی را در کلاس مدرسه بیاموزد و آن خیر عزیز هم یاد پدرش را با ماندگارترین شکل ممکن یعنی «نجات یک آینده» زنده نگه داشت.
منبع: فارس
منبع: علی جون
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب سایت علی جون