سیمرغ، درمانگر اسطوره ای یا نماد طب کهن؟
به گزارش علی جون، در چهل و نهمین نشست شاهنامه پژوهی عنوان شد که سیمرغ در شاهنامه کارکردی فراتر از یک پرنده دارد و نمادی از دانش درمانی ایران باستان است.
به گزارش علی جون به نقل از مهر، چهل و نهمین نشست تخصصی شاهنامه پژوهی، با تمرکز بر بررسی ابیات در ارتباط با تولد رستم، و با حضور تعدادی از محققان به دبیری محمد رسولی در سالن این مؤسسه برگزار شد و قسمتهایی از شاهنامه فردوسی با تمرکز برخی دیدگاه های نو و بحث برانگیز در رابطه با نمادها و روایتهای شاهنامه مورد تحلیل و تفسیر قرار گرفت.
در جریان نشست، هوشنگ طالع با این تاکید که سیمرغ در شاهنامه را نمی توان صرفا یک پرنده افسانه ای دانست، آنرا واجد کارکردی نمادین در حوزه دانش و طب در ایران باستان دانست.
در ادامه، محمد رسولی ضمن تأیید این نگاه، سیمرغ را در روایت شاهنامه، شخصیتی دانست که نقش راهنما و درمانگر برای زال و رستم ایفا می کند و در بستر داستان، واجد جایگاهی فراتر از یک موجود اسطوره ای صرف است.
او در قسمت دیگری از سخنان خود ضمن اشاره به پیچیدگی های برخی روایتهای شاهنامه اظهار داشت: برخی بخش های شاهنامه هنوز نیازمند زمینه سازی های پژوهشی بیشتری هستند و نمی توان همه لایه های معنایی آنرا به شکل کامل و آشکار بیان کرد.
رسولی در تحلیل داستان زایش رستم، ضمن اشاره به نمادها و تصاویر به کاررفته در متن شاهنامه، این بخش را دارای لایه های چندگانه و رازآلود توصیف کرد و اضافه کرد: برخی علائم در متن، قابلیت تفسیرهای متفاوت و میان رشته ای را به وجود می آورد.
وی همینطور در رابطه با بیت «بدان کار نظاره بود یک جهان» ضمن اشاره به اهمیت اجتماعی و روایی این بخش از شاهنامه، آنرا نشانه ای از گستره توجه جمعی به رخدادهای اسطوره ای در فرهنگ ایرانی دانست.
در بخش دیگری از نشست، او ضمن اشاره به استمرار برخی مفاهیم فرهنگی در طول تاریخ ایران، به تداوم عناصر زبانی و آیینی در ادبیات فارسی پرداخت و این پیوستگی را یکی از خصوصیت های مهم فرهنگ ایرانی عنوان نمود.
نشست های شاهنامه پژوهی تخصصی به شکل ماهانه انجام می شود. که طی سالهای اخیر با استقبال علاقمندان حوزه ادبیات حماسی و محققان مواجه بوده است.
به اجمال، به گزارش علی جون به نقل از مهر، چهل و نهمین نشست تخصصی شاهنامه پژوهی، با تأکید بر بررسی ابیات در ارتباط با تولد رستم، و با حضور گروهی از محققان به دبیری محمد رسولی در سالن این مؤسسه انجام شد و بخش هایی از شاهنامه فردوسی با تمرکز برخی دیدگاه های نو و بحث برانگیز در ارتباط با نمادها و روایتهای شاهنامه مورد تحلیل و تفسیر قرار گرفت. در بخش دیگری از نشست، او ضمن اشاره به استمرار برخی مفاهیم فرهنگی در طول تاریخ ایران، به ادامه عناصر زبانی و آیینی در ادبیات فارسی پرداخت و این پیوستگی را یکی از ویژگی های مهم فرهنگ ایرانی عنوان نمود.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب سایت علی جون