نسخه آلمانی اپستین در قرن نوزدهم
علی جون: علی جون: داستان کوتزه از یک گردهمایی بدنام میان اعضاء اشراف زادگان آلمان سرچشمه گرفت؛ ماجرایی که بوسیله مجموعه ای از نامه های بی نام ونشان فاش شد.
باشگاه خبرنگاران جوان - در پاییز ۱۸۹۲، سراسر برلین غرق در شایعاتی بود که از مجموعه ای از نامه های بی امضا سرچشمه می گرفت؛ نامه هایی که برای چهره های بلندپایه دربار سلطنتی، ازجمله قیصر ویلهلم دوم و امپراتریس آگوسته ویکتوریا، ارسال شده بود. روزنامه نیویورک تایمز گزارش داد:
«برخی از این نامه های موهن حاوی طرح ها و نقاشی های مستهجن بودند که با مهارتی قابل توجه اجرا شده بودند.»
باج گیرِ ناشناس تهدید می کرد که نام شخصیت های سرشناسی را فاش خواهدنمود که ظاهرا در یک عیاشی گروهی در شکارگاه گرونه والد (Jagdschloss Grunewald)، اقامت گاه شکار قیصر در حومه برلین، شرکت داشته اند. این ماجرا که به «ماجرای کوتزه» مشهور شد، به اعتبار دودمان آلمانی هوهن تسولرن لطمه زد و در نهایت یک کشته بر جای گذاشت.
ویلهلم دوم که بود؟
قیصر ویلهلم دوم (۱۹۴۱-۱۸۵۹) از اعضای خاندان هوهن تسولرن و آخرین امیر آلمان و پادشاه پروس بود. او از سال ۱۸۸۸ تا زمان کناره گیری اش از قدرت در سال ۱۹۱۸ ریاست این خاندان سلطنتی را برعهده داشت. وی به خودبزرگ بینی افراطی اش شناخته می شد و اغلب به سوژه ای محبوب برای تمسخر در مطبوعات تبدیل می گردید.
دبلیو. اِی. کوپ در مقاله ای با عنوان «قیصر ویلهلم دوم و کاریکاتوریست ها» می نویسد:
«شتاب زدگی و خودنمایی نمایشیِ او موجب می شد عنان سخن از دستش بیرون رود و حرف هایی بزند که بعداً از آنها پشیمان می شد و سخن گویان رسمی ناچار بودند آنها را تفسیر یا توجیه کنند.»
حتی قبل از آن که اظهارنظرهای بی پروای او جنجال های بین المللی برانگیزد، وی به جهت فعالیتها و رفتارهایی که گویا در داخل کشور روی داده بود، به بدنامی شهرت یافته بود.
مهمانی ای که چندان هم خصوصی نبود
براساس گزارش های آن زمان، در سال ۱۸۹۱ خواهر قیصر، شاهدخت شارلوت، ۱۵ نفر از اشراف زادگان را به شکارگاه گرونه والد (Jagdschloss Grunewald) دعوت کرد؛ مهمانی ای که ظاهرا با نوش خواری سنگین، رقص و اعمال جنسی همراه بوده است. در بین شرکت کنندگان، شاهزاده آریبرت فون آنهالت (رئیس آینده کمیته المپیک آلمان)، شاهزاده فریدریش کارلِ هِسّه (برادرزن قیصر) و کنتس فون هوهنائو، همسر پسرعموی ناتنی قیصر، حضور داشتند.
کنتس فون هوهنائو به طور دقیقتر هدف باج گیر قرار گرفت؛ او وی را «زن هرزه ای شهوتران» نامید و متهم کرد که با خودِ قیصر رابطه صمیمی داشته است - ادعایی آن قدر رسواکننده که پایش به نیویورک تایمز هم باز شد. (از دیگر معشوقه های شایعه شده کنتس میتوان به ماکس فون بادن، صدراعظم آینده امپراتوری آلمان، و هربرت فون بیسمارک اشاره نمود.) از دیگر هدف ها، لِبرِشت فون کوتزه، رییس تشریفات امیر آلمان، و همسرش آلیسه فون شرادر بودند؛ زنی که متهم شد با زنان رابطه جنسی داشته است.
این نامه ها حاوی کلاژهایی از تصاویر اروتیک بودند که در آنها سرِ درباریان و اعضای خاندان سلطنتی بر بدن ها الصاق شده بود. قیصر برای شناسایی باج گیر از یک کارآگاه خصوصی و پلیس برلین کمک خواست، اما هیچ مظنونی شناسایی نشد.
دوئلی مرگبار
میهمانان آن مهمانی بدنام، در سعی برای یافتن فردی که به آنها خیانت کرده بود، کم کم به جان یکدیگر افتادند. بارون فون شرادر، کوتزه را که دشمنش در دربار بود، متهم کرد که نامه ها را ارسال کرده است. کوتزه بعد از آن بازداشت شد؛ برای اینکه در خانه اش کاغذ خشک کن پیدا شد که دست خط آن شباهت زیادی به دست خط باج گیر داشت. ویلهلم فرمان داد یک دادگاه نظامی به پرونده رسیدگی کند، اما بررسی بیشتر از هزار صفحه سند هیچ مدرکی برای محکوم کردن کوتزه به دست نداد. درنتیجه، او آزاد شد.
قیصر برای عذرخواهی، یک تخم مرغ عید پاک را به همراه پیشنهادی برای بازگشت به شغل سابق برای کوتزه فرستاد. اما کوتزه خشمگین اصرار داشت حیثیت خویش را بازستاند و کسانی را که او را متهم کرده بودند به دوئل فراخواند. وی در اولین رویارویی تنها گرفتار جراحات جزئی شد. در سال ۱۸۹۶، کوتزه با شرادر رو به رو شد و او را از ناحیه شکم هدف گلوله قرار داد. شرادر بر اثر جراحات جان باخت.
دستاوردهای ماجرای کوتزه
این رسوایی به اعتبار قیصر ویلهلم دوم و دربار او لطمه جدی وارد کرد. ایزابل وی. هال، استاد بازنشسته تاریخ در دانشگاه کرنل، می گوید: «قضیه کوتزه چهار سال به درازا کشید و شامل سه دادگاه نظامی و دو دوئل بود که یکی از آنها مرگبار از آب درآمد.»
روزنامه محافظه کار آلمانی رایشس بوتِه که معمولا حامی تاج وتخت بود، نوشت ماجرای کوتزه «در کشور، بیشتر از آنچه سال ها تلاش فکری سلطنت طلبان وفادار می توانست بازسازی کند، روحیه سلطنت خواهی را درهم شکست.» در همین حال، دشمنان قیصر شادمان بودند. آگوست ببل، رهبر حزب سوسیال دموکرات، در رایشتاگ (پارلمان آلمان) با طعنه اظهار داشت: «هرچه آنها بیشتر یکدیگر را نابود کنند، به سود ماست.»
هرچند هویت باج گیر هیچ گاه روشن نشد، برخی تاریخ نگاران خواهر قیصر، شاهدخت شارلوت، را به عنوان مظنون اصلی و محتمل این ماجرا معرفی کرده اند.
منبع: خبرآنلاین
به طور خلاصه قیصر برای شناسایی باج گیر از یک کارآگاه خصوصی و پلیس برلین کمک خواست، اما هیچ مظنونی شناسایی نشد.
دوئلی مرگبار
مهمانان آن مهمانی بدنام، در تلاش برای یافتن فردی که به آنها خیانت کرده بود، کم کم به جان یکدیگر افتادند. کوتزه پس از آن بازداشت شد؛ به جهت اینکه در خانه اش کاغذ خشک کن پیدا شد که دست خط آن شباهت زیادی به دست خط باج گیر داشت. در سال ۱۸۹۶، کوتزه با شرادر مواجه شد و او را از ناحیه شکم هدف گلوله قرار داد.
منبع: علی جون
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب سایت علی جون